ABD'ye GİDİŞ

Uçak bileti alınmış, vize işlemleri bitirilmiş, cebe de bir süre idare edilecek para konulduktan sonra ilk yurt dışı deneyimim için hazırdım. Hazırdım diyordum demesine ama aslında ne kadar da hazırlıksız ve acemi olduğumu oradaki her geçen gün öğrenecektim. 

Uçağım Ankara- İstanbul- New York JFK - North Carolina RDU şeklinde sürecek oldukça uzun bir rotayı takip edecekti. Bununla birlikte bazı arkadaşlarımın batı yakasına gittikleri düşünüldüğünde aslında çokta uzun degildi uçuş. Ankaradan İzmir'e veya İstanbul'a uçakla seyahat yapmıştım fakat bu denli uzun bir yolculuk gerçekten çok zor bir deneyimdi. THY uçağı ile gittiğim İstanbul- New York arasında rahat koltuklar ve koltukların önlerindeki müzik dinlemeye ve film izlemeye yarayan sistemi ilk kez görmüştüm ve bu durum çok hoşuma gitmişti. Ayrıca bu intereaktif sistemde gösterilen filmler de oldukça yeni filmlerdi ve gidene kadar bir kaç film izleme şansım oldu. Ama zaman ilerledikçe sıkılmaya başlıyor, ayaklarımda ağrılar hissediyordum. İnsanların uçak içerisindeki yürüyüşlerinin bu ayak ağrılarına iyi geldiğini anlayıp arada sırada uçak içerisinde turluyordum.

Uçak JFK'ye indiğinde oldukça detaylı bir aramadan geçip vize kontrolünden geçtikten sonra North Carolina RDU'ya aktarmayı bekledim. Farklı bir ülke farklı bir ortam her zaman korkutucu olmuştur insanlara. Benim içinde bu dakikalar korkutucu bir bekleyiş ve bir an önce uyuma ihtiyacı şeklinde vücud bulmuştu. Beklerken çevremi kolaçan ediyor ilginç ayrıntılara takılıyordum. Bineceğim uçak için fazla bilet satılmış olduğu anonsu geliyor ve bu uçağa binmeyip iki saat sonrakine binmek isterseniz 250 dolar civarında para verileceğini söyleniyordu. Bu çok garibime giden uygulamanın bana olumsuz olarak yansımamasını umut ediyor ve bir an önce uçağa binmeyi dört gözle bekliyordum. Sonunda uçaktan bu parayı alarak inecek bir kişi bulunuyor ve uçak seyahate hazır olarak bizi bekliyordu.

Bu aşamada ufak birkaç şok daha yaşıyordum. Koca bir uçakla ABD'ye gelmiş ben ufacık bir uçağa binmeye çalışıyordum. Koltukları dar, bavul koyacak yeri sınırlı bu uçakta üstelik 50-60 yaşlarında bir kadın hostes beni inanılmaz şaşırtıyordu. Uçağın bu haliyle uçabileceği bile benim için süpheliyken uçak rahat bir şekilde uçtu ve RDU havalanına geldi.