North Carolina'da ilk günler

Gecenin bir yarısı inmiştim RDU havaalanına. Çevremi keşfetmeye çalışıyor, gördüğüm farklı şeyleri hemen hafızama kazıyordum ilerde bir şey olurda unutmayayım diye. Kalabalık havalanlarından sonra RDU havalanı inanılmaz ufak ve boş geldi gözüme. Tabir yerindeyse in cin top oynuyordu.

İki yıllık bir maceranın getirdiği belirsizlikle doldurduğum bavullarımı almak için beklerken Duke'den beni almaya gelecek olacak mı diye de kara kara düşünüyordum. Bir yere gitmeden önce her türlü hazırlıkları yapan ben okuldan beni karşılamaya gelen olmazsa ne yapacağımı bilmediğimden birazcıkta korkuyordum.

Neyseki çıkışta o saatte ismimin yazılı olduğu kağıdı okuyup beni karşılamaya gelen gönüllü o gün için hayatımda gördüğüm en önemli insanlardan biriydi. İşin garibi o gün için çok önemli olan ve hayatımı kurtarmışcasına bağlı hissettiğim gönüllüyü bir daha hiç görmedim.

Gönüllü beni bir gün önce Durham'a gelmiş olan Ahmet'in evine götürdü. Gecenin köründe cırcır böceklerinin sesleri arasında üç katlı evlerin arasında Ahmet'in evine geldik. Zili çaldığımda Ahmet'i karşımda gördüğümdeki mutluluğumu tahmin bile edemezsiniz.

Sabah olmasına az kalmış olsa bile, yatacak özel bir yerim olmasa bile, o gece hiç bilmediğim diyarlarda arkadaşımın evinde yerde halının üzerinde yatmaya çalıştım. Bir an önce günün yüzünü görüp hayata devam etmeyi istiyordum.